эклагі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| эклагі́т | эклагі́ты | |
| эклагі́ту | эклагі́таў | |
| эклагі́ту | эклагі́там | |
| эклагі́т | эклагі́ты | |
| эклагі́там | эклагі́тамі | |
| эклагі́це | эклагі́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)