экзістэнцыялі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| экзістэнцыялі́стка | экзістэнцыялі́сткі | |
| экзістэнцыялі́сткі | экзістэнцыялі́стак | |
| экзістэнцыялі́стцы | экзістэнцыялі́сткам | |
| экзістэнцыялі́стку | экзістэнцыялі́стак | |
| экзістэнцыялі́сткай экзістэнцыялі́сткаю |
экзістэнцыялі́сткамі | |
| экзістэнцыялі́стцы | экзістэнцыялі́стках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)