шчаслі́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шчаслі́ўка шчаслі́ўкі
Р. шчаслі́ўкі шчаслі́вак
Д. шчаслі́ўцы шчаслі́ўкам
В. шчаслі́ўку шчаслі́вак
Т. шчаслі́ўкай
шчаслі́ўкаю		 шчаслі́ўкамі
М. шчаслі́ўцы шчаслі́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)