шуршэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шуршэ́нне шуршэ́нні
Р. шуршэ́ння шуршэ́нняў
Д. шуршэ́нню шуршэ́нням
В. шуршэ́нне шуршэ́нні
Т. шуршэ́ннем шуршэ́ннямі
М. шуршэ́нні шуршэ́ннях

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)