штурха́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| штурха́н | штурханы́ | |
| штурхана́ | штурхано́ў | |
| штурхану́ | штурхана́м | |
| штурха́н | штурханы́ | |
| штурхано́м | штурхана́мі | |
| штурхане́ | штурхана́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)