штрыхпункці́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| штрыхпункці́р | штрыхпункці́ры | |
| штрыхпункці́ру | штрыхпункці́раў | |
| штрыхпункці́ру | штрыхпункці́рам | |
| штрыхпункці́р | штрыхпункці́ры | |
| штрыхпункці́рам | штрыхпункці́рамі | |
| штрыхпункці́ры | штрыхпункці́рах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)