шпо́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| шпо́канне | шпо́канні | |
| шпо́кання | шпо́канняў | |
| шпо́канню | шпо́канням | |
| шпо́канне | шпо́канні | |
| шпо́каннем | шпо́каннямі | |
| шпо́канні | шпо́каннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)