шало́міць
‘ашаламляць, рабіць моцнае ўражанне, прыводзіць каго-небудзь у замяшанне; п'яніць, адурманьваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| шало́млю | шало́мім | |
| шало́міш | шало́міце | |
| шало́міць | шало́мяць | |
| Прошлы час | ||
| шало́міў | шало́мілі | |
| шало́міла | ||
| шало́міла | ||
| Загадны лад | ||
| шало́м | шало́мце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| шало́мячы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)