шалапу́тка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шалапу́тка шалапу́ткі
Р. шалапу́ткі шалапу́так
Д. шалапу́тцы шалапу́ткам
В. шалапу́тку шалапу́так
Т. шалапу́ткай
шалапу́ткаю		 шалапу́ткамі
М. шалапу́тцы шалапу́тках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)