шалапу́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| шалапу́т | шалапу́ты | |
| шалапу́та | шалапу́таў | |
| шалапу́ту | шалапу́там | |
| шалапу́та | шалапу́таў | |
| шалапу́там | шалапу́тамі | |
| шалапу́це | шалапу́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)