чыстаплю́й
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| чыстаплю́й | чыстаплю́і | |
| чыстаплю́я | чыстаплю́яў | |
| чыстаплю́ю | чыстаплю́ям | |
| чыстаплю́я | чыстаплю́яў | |
| чыстаплю́ем | чыстаплю́ямі | |
| чыстаплю́ю | чыстаплю́ях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)