чу́б

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. чу́б чубы́
Р. чу́ба чубо́ў
Д. чу́бу чуба́м
В. чу́б чубы́
Т. чу́бам чуба́мі
М. чу́бе чуба́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)