чатырохпо́лле
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| чатырохпо́лле | |
| чатырохпо́лля | |
| чатырохпо́ллю | |
| чатырохпо́лле | |
| чатырохпо́ллем | |
| чатырохпо́ллі |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)