чарапі́чніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| чарапі́чніца | чарапі́чніцы | |
| чарапі́чніцы | чарапі́чніц | |
| чарапі́чніцы | чарапі́чніцам | |
| чарапі́чніцу | чарапі́чніц | |
| чарапі́чніцай чарапі́чніцаю |
чарапі́чніцамі | |
| чарапі́чніцы | чарапі́чніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)