цяко́міна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| цяко́міна | |
| цяко́міны | |
| цяко́міне | |
| цяко́міну | |
| цяко́мінай цяко́мінаю |
|
| цяко́міне |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)