цэнтурыё́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цэнтурыё́н цэнтурыё́ны
Р. цэнтурыё́на цэнтурыё́наў
Д. цэнтурыё́ну цэнтурыё́нам
В. цэнтурыё́на цэнтурыё́наў
Т. цэнтурыё́нам цэнтурыё́намі
М. цэнтурыё́не цэнтурыё́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)