цытахі́мік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| цытахі́мік | цытахі́мікі | |
| цытахі́міка | цытахі́мікаў | |
| цытахі́міку | цытахі́мікам | |
| цытахі́міка | цытахі́мікаў | |
| цытахі́мікам | цытахі́мікамі | |
| цытахі́міку | цытахі́міках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)