цыркара́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| цыркара́ма | цыркара́мы | |
| цыркара́мы | цыркара́м | |
| цыркара́ме | цыркара́мам | |
| цыркара́му | цыркара́мы | |
| цыркара́май цыркара́маю |
цыркара́мамі | |
| цыркара́ме | цыркара́мах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)