хімапрацо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| хімапрацо́ўка | хімапрацо́ўкі | |
| хімапрацо́ўкі | хімапрацо́вак | |
| хімапрацо́ўцы | хімапрацо́ўкам | |
| хімапрацо́ўку | хімапрацо́ўкі | |
| хімапрацо́ўкай хімапрацо́ўкаю |
хімапрацо́ўкамі | |
| хімапрацо́ўцы | хімапрацо́ўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)