хоргурто́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| хоргурто́к | хоргурткі́ | |
| хоргуртка́ | хоргуртко́ў | |
| хоргуртку́ | хоргуртка́м | |
| хоргурто́к | хоргурткі́ | |
| хоргуртко́м | хоргуртка́мі | |
| хоргуртку́ | хоргуртка́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)