філасо́фнічанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| філасо́фнічанне | філасо́фнічанні | |
| філасо́фнічання | філасо́фнічанняў | |
| філасо́фнічанню | філасо́фнічанням | |
| філасо́фнічанне | філасо́фнічанні | |
| філасо́фнічаннем | філасо́фнічаннямі | |
| філасо́фнічанні | філасо́фнічаннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)