фаўністы́чны
прыметнік, адносны
| фаўністы́чны | фаўністы́чная | фаўністы́чнае | фаўністы́чныя | |
| фаўністы́чнага | фаўністы́чнай фаўністы́чнае |
фаўністы́чнага | фаўністы́чных | |
| фаўністы́чнаму | фаўністы́чнай | фаўністы́чнаму | фаўністы́чным | |
| фаўністы́чны ( фаўністы́чнага ( |
фаўністы́чную | фаўністы́чнае | фаўністы́чныя ( фаўністы́чных ( |
|
| фаўністы́чным | фаўністы́чнай фаўністы́чнаю |
фаўністы́чным | фаўністы́чнымі | |
| фаўністы́чным | фаўністы́чнай | фаўністы́чным | фаўністы́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)