фальгаўшчы́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| фальгаўшчы́к | фальгаўшчыкі́ | |
| фальгаўшчыка́ | фальгаўшчыко́ў | |
| фальгаўшчыку́ | фальгаўшчыка́м | |
| фальгаўшчыка́ | фальгаўшчыко́ў | |
| фальгаўшчыко́м | фальгаўшчыка́мі | |
| фальгаўшчыку́ | фальгаўшчыка́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)