факусава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| факусава́нне | факусава́нні | |
| факусава́ння | факусава́нняў | |
| факусава́нню | факусава́нням | |
| факусава́нне | факусава́нні | |
| факусава́ннем | факусава́ннямі | |
| факусава́нні | факусава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)