ушчу́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ушчу́ньванне | ушчу́ньванні | |
| ушчу́ньвання | ушчу́ньванняў | |
| ушчу́ньванню | ушчу́ньванням | |
| ушчу́ньванне | ушчу́ньванні | |
| ушчу́ньваннем | ушчу́ньваннямі | |
| ушчу́ньванні | ушчу́ньваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)