уціхамі́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| уціхамі́рванне | |
| уціхамі́рвання | |
| уціхамі́рванню | |
| уціхамі́рванне | |
| уціхамі́рваннем | |
| уціхамі́рванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)