усяно́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усяно́чны усяно́чная усяно́чнае усяно́чныя
Р. усяно́чнага усяно́чнай
усяно́чнае		 усяно́чнага усяно́чных
Д. усяно́чнаму усяно́чнай усяно́чнаму усяно́чным
В. усяно́чны (неадуш.)
усяно́чнага (адуш.)		 усяно́чную усяно́чнае усяно́чныя (неадуш.)
усяно́чных (адуш.)
Т. усяно́чным усяно́чнай
усяно́чнаю		 усяно́чным усяно́чнымі
М. усяно́чным усяно́чнай усяно́чным усяно́чных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)