усявы́шні
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| усявы́шні | |
| усявы́шняга | |
| усявы́шняму | |
| усявы́шняга | |
| усявы́шнім | |
| усявы́шнім |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)