уструшэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| уструшэ́нне | уструшэ́нні | |
| уструшэ́ння | уструшэ́нняў | |
| уструшэ́нню | уструшэ́нням | |
| уструшэ́нне | уструшэ́нні | |
| уструшэ́ннем | уструшэ́ннямі | |
| уструшэ́нні | уструшэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)