упярэ́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| упярэ́чына | упярэ́чыны | |
| упярэ́чыны | упярэ́чын | |
| упярэ́чыне | упярэ́чынам | |
| упярэ́чыну | упярэ́чыны | |
| упярэ́чынай упярэ́чынаю |
упярэ́чынамі | |
| упярэ́чыне | упярэ́чынах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)