упаўнава́жыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| упаўнава́жу | упаўнава́жым | |
| упаўнава́жыш | упаўнава́жыце | |
| упаўнава́жыць | упаўнава́жаць | |
| Прошлы час | ||
| упаўнава́жыў | упаўнава́жылі | |
| упаўнава́жыла | ||
| упаўнава́жыла | ||
| Загадны лад | ||
| упаўнава́ж | упаўнава́жце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| упаўнава́жыўшы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)