умуро́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| умуро́ўка | умуро́ўкі | |
| умуро́ўкі | умуро́вак | |
| умуро́ўцы | умуро́ўкам | |
| умуро́ўку | умуро́ўкі | |
| умуро́ўкай умуро́ўкаю |
умуро́ўкамі | |
| умуро́ўцы | умуро́ўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)