укарэ́нены
прыметнік, адносны
| укарэ́нены | укарэ́неная | укарэ́ненае | укарэ́неныя | |
| укарэ́ненага | укарэ́ненай укарэ́ненае |
укарэ́ненага | укарэ́неных | |
| укарэ́ненаму | укарэ́ненай | укарэ́ненаму | укарэ́неным | |
| укарэ́нены ( укарэ́ненага ( |
укарэ́неную | укарэ́ненае | укарэ́неныя ( укарэ́неных ( |
|
| укарэ́неным | укарэ́ненай укарэ́ненаю |
укарэ́неным | укарэ́ненымі | |
| укарэ́неным | укарэ́ненай | укарэ́неным | укарэ́неных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)