ука́зчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| ука́зчыца | ука́зчыцы | |
| ука́зчыцы | ука́зчыц | |
| ука́зчыцы | ука́зчыцам | |
| ука́зчыцу | ука́зчыц | |
| ука́зчыцай ука́зчыцаю |
ука́зчыцамі | |
| ука́зчыцы | ука́зчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)