узвышэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| узвышэ́нне | узвышэ́нні | |
| узвышэ́ння | узвышэ́нняў | |
| узвышэ́нню | узвышэ́нням | |
| узвышэ́нне | узвышэ́нні | |
| узвышэ́ннем | узвышэ́ннямі | |
| узвышэ́нні | узвышэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)