узвалака́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| узвалака́нне | |
| узвалака́ння | |
| узвалака́нню | |
| узвалака́нне | |
| узвалака́ннем | |
| узвалака́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)