узбуйне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. узбуйне́нне
Р. узбуйне́ння
Д. узбуйне́нню
В. узбуйне́нне
Т. узбуйне́ннем
М. узбуйне́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)