уза́нцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| уза́нцыя | уза́нцыі | |
| уза́нцыі | уза́нцый | |
| уза́нцыі | уза́нцыям | |
| уза́нцыю | уза́нцыі | |
| уза́нцыяй уза́нцыяю |
уза́нцыямі | |
| уза́нцыі | уза́нцыях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)