удзё́ўбванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| удзё́ўбванне | |
| удзё́ўбвання | |
| удзё́ўбванню | |
| удзё́ўбванне | |
| удзё́ўбваннем | |
| удзё́ўбванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)