удзьму́ты
прыметнік, адносны
| удзьму́ты | удзьму́тая | удзьму́тае | удзьму́тыя | |
| удзьму́тага | удзьму́тай удзьму́тае |
удзьму́тага | удзьму́тых | |
| удзьму́таму | удзьму́тай | удзьму́таму | удзьму́тым | |
| удзьму́ты ( удзьму́тага ( |
удзьму́тую | удзьму́тае | удзьму́тыя ( удзьму́тых ( |
|
| удзьму́тым | удзьму́тай удзьму́таю |
удзьму́тым | удзьму́тымі | |
| удзьму́тым | удзьму́тай | удзьму́тым | удзьму́тых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)