угрунто́ваны
прыметнік, адносны
| угрунто́ваны | угрунто́ваная | угрунто́ванае | угрунто́ваныя | |
| угрунто́ванага | угрунто́ванай | угрунто́ванага | угрунто́ваных | |
| угрунто́ванаму | угрунто́ванай | угрунто́ванаму | угрунто́ваным | |
| угрунто́ваны | угрунто́ваную | угрунто́ванае | угрунто́ваныя | |
| угрунто́ваным | угрунто́ванай угрунто́ванаю |
угрунто́ваным | угрунто́ванымі | |
| угрунто́ваным | угрунто́ванай | угрунто́ваным | угрунто́ваных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)