угрунтава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| угрунтава́нне | |
| угрунтава́ння | |
| угрунтава́нню | |
| угрунтава́нне | |
| угрунтава́ннем | |
| угрунтава́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)