увекаве́чанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| увекаве́чанне | |
| увекаве́чання | |
| увекаве́чанню | |
| увекаве́чанне | |
| увекаве́чаннем | |
| увекаве́чанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)