тэхгурто́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тэхгурто́к тэхгурткі́
Р. тэхгуртка́ тэхгуртко́ў
Д. тэхгуртку́ тэхгуртка́м
В. тэхгурто́к тэхгурткі́
Т. тэхгуртко́м тэхгуртка́мі
М. тэхгуртку́ тэхгуртка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)