тэрмаэлеме́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тэрмаэлеме́нт | тэрмаэлеме́нты | |
| тэрмаэлеме́нта | тэрмаэлеме́нтаў | |
| тэрмаэлеме́нту | тэрмаэлеме́нтам | |
| тэрмаэлеме́нт | тэрмаэлеме́нты | |
| тэрмаэлеме́нтам | тэрмаэлеме́нтамі | |
| тэрмаэлеме́нце | тэрмаэлеме́нтах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)