тэрмаапрацо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| тэрмаапрацо́ўка | |
| тэрмаапрацо́ўкі | |
| тэрмаапрацо́ўцы | |
| тэрмаапрацо́ўку | |
| тэрмаапрацо́ўкай тэрмаапрацо́ўкаю |
|
| тэрмаапрацо́ўцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)