тэаго́нія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| тэаго́нія | |
| тэаго́ніі | |
| тэаго́ніі | |
| тэаго́нію | |
| тэаго́ніяй тэаго́ніяю |
|
| тэаго́ніі |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)