тыпамарфі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тыпамарфі́зм | |
| тыпамарфі́зму | |
| тыпамарфі́зму | |
| тыпамарфі́зм | |
| тыпамарфі́змам | |
| тыпамарфі́зме |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)