тыгры́ца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| тыгры́ца | тыгры́цы | |
| тыгры́цы | тыгры́ц | |
| тыгры́цы | тыгры́цам | |
| тыгры́цу | тыгры́ц | |
| тыгры́цай тыгры́цаю |
тыгры́цамі | |
| тыгры́цы | тыгры́цах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)