турпуцё́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| турпуцё́ўка | турпуцё́ўкі | |
| турпуцё́ўкі | турпуцё́вак | |
| турпуцё́ўцы | турпуцё́ўкам | |
| турпуцё́ўку | турпуцё́ўкі | |
| турпуцё́ўкай турпуцё́ўкаю |
турпуцё́ўкамі | |
| турпуцё́ўцы | турпуцё́ўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)